Haak by Daphne

Een paar dagen terug vertelde ik al over de Dutch Design Week  en over de bijzondere opdracht die ik kreeg. Zo ontzettend veel lieve reacties kreeg ik op mijn blog, via Facebook en op Instagram, het maakte me nog trotser dan ik al was. Hoe de gehaakte antimakassar er oorspronkelijk uitzag liet ik je al zien. Gisterenmiddag reden manlief, de meiden en ik naar Eindhoven om een bezoekje te brengen aan de Dutch Design Week. Al jaren waren we van plan om te gaan, maar dat kwam er steeds niet van. Nu moesten en zouden we natuurlijk gaan om de bronzen stoel van ontwerper Ruben van Megen  in het echt te bewonderen. Nadat we een rondje hadden gelopen in het pand, waar natuurlijk veel meer moois te zien is dan alleen de bronzen stoel, liepen we naar de galerie op de tweede etage. Daar stond ie dan, samen met nog enkele andere, indrukwekkende ontwerpen van Ruben van Megen. Ik durfde bijna niet te gaan zitten op deze kostbare stoel, w...

Vlak voor de zomervakantie kreeg ik een heel bijzonder verzoek. Ik had me net voorgenomen om geen opdrachtjes meer aan te nemen, maar deze vraag was zo uniek, dat ik er ondanks alle drukte en het gebrek aan tijd geen nee tegen wilde zeggen. Ik kreeg het verzoek om een antimakassar te haken, dat is zo'n gehaakt kleedje (of doily, zoals we dat nu noemen), dat eind 19e en begin 20e eeuw vaak op de leuning van een stoel of bank werd gelegd, op de plek waar het hoofd de stof raakt, om de stof van het meubelstuk te beschermen tegen de makassarolie, die in die tijd door mannen werd gebruikt in het haar. Als kind heb ik ze wel eens gezien, waar weet ik niet meer. Misschien wel bij mijn oma thuis. De antimakassar moest van een bepaalde dikte en grootte zijn en met veel openingen. Ik dook meteen mijn archieven in, op zoek naar een geschikt patroon. Het werd een mix van het patroon dat ik al eerder haakte in Okergeel  en een deel dat ik zelf bedacht om aan de juiste afmeti...