Haak by Daphne

Vijf jaar geleden ontwierp en breide ik de Drie Tinten Goud Omslagdoek . Voor de Handwerkbeurs stofte Saskia van By Philon het patroon wat af en bedacht dat deze ook mooi zou zijn met  Spendobene Sport van Tropical Lane. Dit is een budget vriendelijk  garen van 47% wol en 53% dralon acryl. Anneke ( @hartedeeltjes ) breide deze mooie variant. Saskia maakte er een aantal pakketten van. Ze lanceerde deze op de Handwerkbeurs en ze zijn nu nog te koop  in de webshop  en  in de winkel . Natuurlijk kun je ook je eigen kleurencombinatie samenstellen.

Op Instagram leek het wel of iedereen 'm aan het breien was, de  Sophie Scarf , een patroon van  PetiteKnit . Mette van PetiteKnit is een getalenteerde Deense ontwerpster die de mooiste breipatronen maakt.  Nu was ik net op zoek naar een lekker breiprojectje waar ik niet veel bij na hoefde te denken. Dit project leek me er wel zo een. Uit mijn voorraad Lana Grossa Cool Wool viste ik 3 roze bollen. Gewapend met rondbreinaalden 4.0 ging ik aan de slag. Op de website van PetiteKnit staan heel fijne tutorial filmpjes waarin de verschillende steken/technieken worden uitgelegd. Jongste vond het wel een mooi sjaaltje. Stiekem had ik al wel bedacht dat het heel leuk zou staan op haar lichtgrijze, wollen blazerjas. Een punt in het midden hoefde ze niet, dus na 1 bol ging ik door met bol 2 zonder meerderingen of minderingen. Bol 3 gebruikte ik om te minderen. In de tussentijd kreeg ik het verdrietige bericht dat de vader van een van m...

De meiden houden me goed bezig de afgelopen maanden. Het ene project is nog niet afgerond of de volgende wens is al weer uitgesproken. En als ik voor de een iets heb gehaakt of gebreid, dan wil de ander het ook wel. En nu de ene kledingkast 'thuis thuis'  staat en de andere op de studentenkamer in Leiden is het ook minder makkelijk om kleding van elkaar te lenen. Je hoort me niet klagen hoor. Er gingen jaren voorbij dat ik dolgraag van alles voor ze wilde haken of breien, maar dat ze niet op moeders creaties zaten te wachten. Die tijd is dus voorbij. Keileuk. Toen ik de eerste oversized waistcoat voor oudste had gebreid, wilde ik er dolgraag nog een maken met mooiere wol. Daar had ze geen bezwaar tegen, de eerste werd al zoveel gedragen. Met 9 bollen Drops Snow breide ik dit exemplaar. Omdat ik de afwerking van het gebreid gilet van Studio AK mooier vond dan die van het patroon dat ik gebruikte voor mijn eerst waistcoat  combineerde ik de twee patronen. ...

Een tijdje geleden verkocht Saskia van Wolwinkel By Philon handgeverfde strengen garen in eigen gekozen kleurenthema's. Nu vind ik handgeverfd garen prachtig, maar ik weet nooit zo goed wat ik ermee moet doen. Ermee haken vind ik niet zo mooi en voor mijn breiwerk gebruik ik eigenlijk ook het liefst effen kleuren. Desondanks hadden de strengen op mij een zodanige aantrekkingskracht, dat ik er toch eentje wilde kopen. Het werd een streng van 75% merino en 25% nylon. Het kleurenthema van de streng heette "Ik heb heimwee naar Tirol". Ik had er zo mijn eigen interpretatie bij, namelijk de alpenweides in buurland Zwitserland. Een hele tijd bleef de streng liggen. Tot ik er in augustus 2021 een leuke bestemming voor bedacht. Een van mijn jongste nichtjes heeft een lief dochtertje, toen nog peuter, nu een kleuter, voor wie ik af en toe graag iets maak. Mijn nichtje vertelde me ooit dat ze haar Spekkie noemde als zij haar geel met roze outfit droeg. Zo onts...

Op de Instagram pagina van 't Wolhuis zag ik een oproep aan breisters om voor een goed doel een sjaaltje te breien. Met de actie Knitting For Karin willen zij geld inzamelen voor Kom Op Tegen Kanker , een Belgische organisatie die geld inzamelt voor onder meer ondersteuning van patiënten en onderzoek. Het garen werd gesponsord door 't Wolhuis en als vrijwilliger kon je je aanmelden voor een gezamenlijke breimiddag of het bolletje ophalen of thuis laten sturen. Ik meldde mij aan voor het breien van het sjaaltje op afstand en ontving niet veel later het bolletje. Voel goede moed en zin ging ik aan de slag. In het begin moest ik erg wennen aan het garen. Ik trok het wel 10 keer uit om opnieuw te beginnen, omdat ik het niet netjes vond. Eenmaal op gang raakte ik gewend aan het garen. Het fijne patroon hielp daar ook wel aan mee. Tijdens het breien was ik eigenlijk vaak te moe waardoor ik er met mijn hoofd niet goed bij was, maar op een of ander...

Op Insta zag ik zo'n leuk gilet, de Oversized Waistcoat van Woodwoolstool. Ik liet het plaatje zien aan onze oudste. Die vond het wel wat, maar ze wilde 'm dan wel wat korter en wat minder oversized. Ik kocht het patroon en omdat ik geen idee had wat de juiste stekenverhouding zou zijn voor een passend model voor oudste, besloot ik om het patroon deze eerste keer te volgen en het in het patroon voorgeschreven budget garen te gebruiken. In de plaatselijke winkel vond ik van de gewenste kleur nog maar 3 bollen in plaats van de voorgeschreven 4. Ik kocht ze toch, in de hoop dat we in Leiden of Tilburg nog wel een bolletje van dezelfde kleur zouden vinden. Dat dat dan van een ander kleurbad zou zijn, dat nam ik maar voor lief. Het patroon bestond uit een groot aantal pagina's en behoorlijk wat tekst. Dit schrikte me in eerste instantie een beetje af. Wat dan vaak helpt is gewoon te beginnen en het patroon stapje voor stapje te volgen. En toen bleek het ...

Voor allebei de meiden breide ik al een vestje. Een zachtroze voor oudste en een donkergroene voor jongste. Omdat oudste blij is met haar roze vestje en deze veel draagt, wilde ze er nog wel één. Nu in koningsblauw. Bij het eerste vestje startte ik met een bestaand patroon. Bij de donkergroene week ik daar al van af. Dat was deels noodgedwongen, omdat ik me had vergist in het aantal op te zetten steken voor het achterpand. Langzaamaan kreeg ik steeds meer een idee voor een voor mij ideaal patroon. Voor de nieuwe koningsblauwe variant schreef ik mijn ideeën stapsgewijs uit en startte ik vol enthousiasme. Het begin verliep niet zo soepel. Het werd niet zoals ik had bedacht dat het zou worden en dus moesten er wat aanpassingen worden gedaan.  Eenmaal op weg ging het vlotter. Ik merk dat het continentaal breien steeds gemakkelijker en sneller gaat.  Toch belandde het vestje weer even in de hoek toen ik de eerste mouw halverwege was. 'Sleeve island', zoals S...

Eindelijk is ie klaar, de tweede Cloud Cardigan . Vorig voorjaar breide ik een roze exemplaar voor onze oudste. Deze is inmiddels al zo vaak gedragen, ze wilde er nóg wel een. Maar ook jongste had haar oog op dit vest laten vallen. Al jaren had ik twee mooie groene strengen Manos del Uruguay Marina liggen waar ik iets mee wilde doen. Ik kocht er 4 donkergroene bollen Lang Yarns Alpaca Superlight bij. Met 2 draden Marina en 1 draad Alpaca Superlight tegelijk ging ik enthousiast aan de slag. Ik telde alleen niet goed bij het opzetten van de steken voor het achterpand, met als gevolg dat ik er na een hele tijd achter kwam dat ik 10 steken te weinig had opgezet. Uithalen, daar had ik geen zin in. Ik gokte erop dat het vest breed genoeg zou zijn. Voor de zekerheid minderde ik niet voor de boord, dan maar een recht model. Ook besloot ik de mouwen 10 toeren langer te maken ter compensatie. Ook de breedte van de voorpanden moest worden aangepast. En nu maar hopen dat het model en ...

Onze oudste is dol op shoppen en op leuke kleding. In de winkel zagen we een fluffy en zacht, gebreid vest. Deze wilde ze ook wel één. Het vest kopen vond ik een beetje zonde, als ik er zelf ook één kon breien.  Met oudste ging ik op zoek naar een geschikt patroon en garen. Onze keuze viel op de Cloud Cardigan van Manon van Petit Petite voor Yarn and Colors. Dochter is dol op roze en koos voor zacht roze bolletjes Yarn and Colors Elegant. Ik kocht 12 bollen en breide het vest met 3 draden tegelijk (in plaats van de 4 volgens het patroon) en rondbreinaalden 8.0. Dochter had gelezen dat het vest in een mum van tijd klaar zou zijn, dus de verwachtingen waren hooggespannen. Ik begon enthousiast, maar in de loop der tijd was mijn zin een beetje weg en bleef het vest, onafgemaakt, toch wat langer liggen. Inmiddels was ze druk bezig met het leren voor haar eindexamens, elke dag reserveerde ze een studiecabine in de Lochal in Tilburg, en dan leek het h...

Onze twee pubers kunnen tegenwoordig allebei goed shoppen voor hun eigen garderobe. Oudste bleek al op jonge leeftijd een fashionista, jongste heeft het afgelopen jaar ook een leuke, eigen smaak ontwikkeld. Ik vind het dan ook erg leuk om met beide te shoppen en te zien wat ze allemaal uit de kledingrekken vissen. Soms zit er ook best iets verrassends tussen, des te leuker om dan bij het passen te ontdekken dat het dan ook leuk staat. Ons dorp heeft echt een aantal leuke kledingwinkels, van maatje XS voor onze oudste tot maatje plus voor mijzelf. Tijdens een van onze shopsessies zag ik een hele toffe trui in de rekken hangen, zo een waarbij ik meteen zin kreeg om er zelf één te breien. De trui werd gepast, maar niet gekocht. Wel gingen er een paar mooie broeken mee naar huis, waarop de trui mooi zou staan. Thuis gekomen dook ik in het boek Happy Handmade Fashion , waarin ik een heel eenvoudig patroon vond voor zo'n toffe trui. Ik besloot om niet te...

Naast haken vind ik breien heel fijn om te doen. Steeds vaker pak ik er mijn fijne rondbreinaalden bij, die ik een tijdje terug cadeau kreeg van KnitPro, om aan de slag te gaan met een fijn breiproject. De laatste weken oefende ik met continentaal breien, dit moest en zou ik onder die knie krijgen. Vooral het averecht vond ik lastig. En ook het krijgen van een ontspannen greep was even een uitdaging. In het begin waren mijn steken veel te strak, maar ook dat ging na verloop van tijd beter. Toen zag ik dat Novita, het garenmerk waar ik pas kennis mee maakte en waar ik een fijne sjaal mee haakte, naast een aantal mooie breimagazines ook een folder had met daarin een stap voor stap tutorial voor het breien van sokken. En ook al draag ik niet vaak sokken en waarschijnlijk helemaal geen gebreide (ik draag bijna altijd een jurk in een soort van klassieke stijl en gebreide sokken passen daar niet echt bij), ik vond dat ik dat toch echt een keer gedaan moest hebben....

Sinds een tijdje noteer ik alles over mijn projecten in een handwerkboek. Dit is niet iets wat ik zelf heb bedacht, maar ik zag en hoorde erover bij It is a Sarah . Nu liep ik er al vaak tegenaan dat ik een project weglegde om het wat later weer op te pakken en niet meer wist met welke haaknaald ik het aan het haken was. Ook pas ik vaak patronen aan naar mijn eigen idee of smaak en als ik het nog een keer maak is het heel praktisch als ik dat niet nog een keer hoef uit te vinden. Bovendien zag ik bij Sarah dat het ook ontzettend leuk is om door het boek heen te bladeren en te bewaren als naslagwerk. Ik werd benaderd door Studentendrukwerk . Of ik een product met een foto wilde samenstellen. Op de website vond ik allerlei leuks, het gepersonaliseerde notitieboek sprak mij het meeste aan. Hoe leuk is het om een handwerkboek bij te houden in een notitieboek met een van je eigen foto's op de kaft!  Ik maakte een foto van bolletjes van mijn lievelingsgaren in mij...