Haak by Daphne

Wat een somber weer is het hier! Een grijze lucht, regen, natte sneeuw, storm... Al dagen is het donker, nat en ongezellig buiten. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar de maanden januari en februari vind ik altijd zo saai. De huiselijke gezelligheid van december is weg en het huis is een beetje kaal. Ik verlang naar de lente, heerlijk buiten genieten van een kopje koffie in de zon. Helaas duurt het nog even voordat het lente wordt. Van achter het glas geniet ik van een elk zonnestraaltje en van elk klein stukje blauwe lucht. Binnen maak ik het maar extra gezellig. Met oasis, berkentakken, mos, bloembolletjes, een bosje zuidenwindlelies en een witte pot is het ineens een klein beetje lente in huis. De bolletjes vind ik eigenlijk het mooist als ze nog niet open zijn. En de zuidenwindlelies doen mij altijd denken aan onze trouwdag, deze mooie bloemen gebruikten wij toen als tafeldecoratie.  

Tot op heden haakte ik vooral voor mezelf, voor onze meiden en af en toe voor een ander als cadeautje. Eerder kreeg ik al eens de vraag of ik een grote sprei wilde haken, maar besloot dat dat niets is voor mij. Haken is voor mij vooral ontspannend en een groot project als een sprei op bestelling, dat wordt voor mij een moetje waar ik vooral onrustig van wordt. Maar nu werd mij gevraagd of ik een leuke poef wilde haken voor op een meidenkamer. Roze moest de poef worden, mooi passend bij het Pip-behangetje op de slaapkamer van de kleine dame. Samen met haar moeder zocht ik garen uit en een geschikte poef. Het werd een lekker stevig meditatiekussen, waar ik met 2 bollen Scheepjes Roma Big en een 10 mm haaknaald omheen haakte. Na wat stoeien met het patroon en een paar keer uithalen was dit het resultaat. En wat was de kleine dame er blij mee! Haar snoetje toen ik haar de poef overhandigde was onbetaalbaar. Ik heb zo het idee dat dit niet mijn laatste poef gaat zij...

Mijn oma maakte vroeger doily's. Mij probeerde ze ook wegwijs te maken in de wereld van frivolité. Ik vond het destijds maar ingewikkeld. Lang had ik geen behoefte om aan doily's te beginnen, maar mijn nieuwe witte vaasjes "schreeuwden erom". Ik begon met dit patroon , maar het onderzettertje werd te groot voor één vaasje en te klein voor drie. Ik veranderde het patroon en maakte ze passend voor één vaasje. Jongste maakte mooie lantaarntjes van papier uit het nieuwe Book For Paper Lovers van Flow. We deden er nep-waxinelichtjes in waardoor de lantaarntjes er nóg leuker uitzien als het donker wordt. PATROON DOILY Ik haakte met Sunny katoen en een 3.5 haaknaald. Start met een magische ring. 1.        3 l (= 1e stokje), 23 st in de ring, sluit met 1 hv in de 3e losse. 2.        4 l (= 1e stokje + 1 l), dan *in elke steek 1 st, 1 l*, herhaal *_* en sluit met 1 hv in de 3e losse. 3.  ...

Sinds augustus hebben we een tiener in huis. Met een eigen wil en een eigen smaak. Dat is af en toe even wennen, maar in de meeste gevallen leuk. Jurken en rokjes zijn uit den boze en de ballerina's hebben plaatsgemaakt voor stoere boots en sneakers. Tot op heden hebben we gelukkig nog weinig strijd over haar kledingstijl. Bij het uitzoeken van MyBoshi garen voor een muts en een sjaal voor haar jongere zusje keek tienerdochter onverwacht geïnteresseerd mee. Zij wilde ook wel een sjaal. Een stoere. In grijs, groen en blauw. Al hakend vond ik dat de sjaal ook nog wat paars nodig had. Met lichte tegenzin werd er toegestemd. Gelukkig was het eindresultaat helemaal naar haar zin. Gewoon stoer. Zonder toeters en bellen. PATROON STOERE SJAAL Ik gebruikte: haaknaald 6.0 2 bollen MyBoshi antraciet 1 bol MyBoshi jachtgroen 1 bol MyBoshi blaubeere 1 bol MyBoshi pflaume Haak een ketting van 200 l in grijs. 1 v in de 2e l vanaf de haaknaald, daarna een v in elke l...

In de maand december bezoeken wij vaak de tijdelijke ijsbaan in ons dorp. Oudste vindt het heerlijk om sportief bezig te zijn en geniet van het schaatsen. Jongste moet altijd even over haar angst heen en schaatst na wat oefenen ook lekker weg. Dit jaar was de ijsbaan opgebouwd bij een cafeetje in het bos, een idyllisch plekje waar manlief en ik graag genoten van onze schaatsende meisjes. Het leuke van dit soort activiteiten in een dorp is dat onze kinderen, net als manlief hier geboren en getogen, altijd wel bekenden tegen komen. Op één van de vele middagen dat wij van onze meiden stonden te genieten, zag ik een bekend meisje op haar botjes voorbij komen in een leuk, gehaakt rokje. Haar moeder, ook een enthousiaste haakster, vertelde me hoe zij het rokje had gemaakt. Die middag nog nam ik jongste mee naar het dorp, waar zij drie kleuren garen mocht uitkiezen voor onze versie van het rokje. Ze koos voor drie tinten blauw. PATROON ROKJE   Voor het rokje gebruikte i...