Haak by Daphne

Dank jullie wel voor alle reacties op de gehaakte verjaardagstaart! Heel leuk om jullie ervaringen en overwegingen te lezen en te zien dat het plezier n het haken bij iedereen voorop staat. Een aantal maanden terug maakten we van de slaapkamer van jongste een grotemeidenkamer. Al het roze ging eruit en maakte plaats voor wit met blauw. Alle in haar ogen kinderachtige spulletjes gingen eruit. Maar omdat onze jongste zo heerlijk kan spelen, bleef er nog wat speelgoed netjes in kratten onder haar bed bewaard. En ook al is jongste nooit echt een poppenkind geweest, het poppenbedje mocht de deur niet uit. Het mooie, door omi gemaakte, roze dekentje paste alleen niet meer in haar kamer. Tijd dus voor een nieuw, blauw dekentje. Ik haakte het dekentje met een dubbele draad acrylgaren.     Ligt Josephine er niet als een prinsesje bij? 

Met regelmaat wordt mij gevraagd waarom ik mijn gehaakte spulletjes niet aanbied in een winkeltje of webshop. Nu heb ik daar natuurlijk wel eens over nagedacht. Enerzijds lijkt het me hartstikke leuk, zo'n eigen winkeltje. Maar het brengt ook verplichtingen met zich mee. En dat is precies hetgene wat me tegenhoudt. Op het moment dat haken een verplichting wordt, wordt bij mij de lol van het haken een stuk minder. Bovendien haak ik graag steeds iets nieuws en ben ik niet zo van het productiewerk. En dus hobby ik gewoon lekker wat aan. Wel krijg ik van bekenden af en toe de vraag of ik iets voor ze wil haken. En zo lang het niet gaat om grote projecten doe ik dat graag. Zo vroeg mijn nichtje, die juf is op een basisschool, een tijdje terug of ik een verjaardagstaart wilde haken voor in de klas. Het aantal kaarsjes moest aan te passen zijn aan de leeftijden van groep 1 t/m 8. Ik haakte de taart zonder patroon in lekker vrolijke kleurtjes. De kaarsjes, en dan vooral de vlam...

Twee weken terug waren we op een zondagmiddag in Den Bosch om voor oudste een paar leuke laarzen en een warme winterjas te shoppen. Terwijl oudste een leuke, donkerblauwe jas aan het passen was, viel het oog van jongste op een gele jas. Ze trok 'm aan en straalde! Manlief en ik keken even bedenkelijk, dit is toch wat anders dan de veilige kleuren waar we normaal gesproken voor kiezen. Maar het enthousiasme van jongste en haar stralende snoetje trokken ons over de streep. Why not? Het is eens een keer wat anders. En nu ze de jas een paar weken heeft, vind ik 'm eigenlijk ook wel erg leuk en helemaal passen bij ons zonnetje in huis. Natuurlijk moest er ook een sjaal komen bij de jas. We kochten een wolletje in dezelfde kleur als de zachte voering van de jas. Afgelopen winter droeg ze de Wollen col met zo veel plezier én ik vind de steek en het reliëf zo leuk, dat we kozen voor hetzelfde patroon. PATROON WARME COL Nodig: 100 gram garen/170 m (ik gebruikte een mix...

Babyspulletjes haken vind ik zo leuk. Best jammer vind ik het dan ook dat ik mijn liefde voor haken pas ontdekte toen wij in ons gezin het babytijdperk al even achter ons hadden gelaten. Bovendien is onze jongste ook in onze familie en vriendenkring één van de jongsten. En als er in onze omgeving sporadisch een klein wondertje wordt geboren, dan ga ik meteen helemaal los, hopende dat mijn gehaakte spulletjes worden gewaardeerd. Meestal haak ik de superschattige Paddenstoel rammelaar , dat is echt mijn favoriet. Op Instagram volg ik Vibemai al een tijdje, zij maakte prachtige, minimalistische foto´s en leuke patronen, zoals haar Turtle. Deze kwam al snel op mijn to do-lijstje. Ik haakte deze snoezige schildpad met Lammy Rio en deed er bij het vullen nog een rammeltje in. Op de website van Vibemai staan de meeste patronen in het Deens, maar het patroon van de Turtle  is gelukkig in het Engels geschreven.

Inmiddels is het al weer vier weken geleden dat oudste begon op de middelbare school. De eerste weken waren pittig, ze moest behoorlijk wennen aan de grote hoeveelheid huiswerk, de nieuwe klas, het fietsen naar de stad... Ik moest zelf ook wel even wennen, aan het nieuwe ritme, de begeleiding de eerste weken met het plannen van huiswerk en het uitleggen van moeilijke wiskunde-opdrachten (nu ik dat nog kan ;-)). Vorig week ging er bij oudste een knop om, ze had leuke, nieuwe vriendinnen leren kennen en er kwamen een paar hele mooie cijfers binnen. Haar zelfvertrouwen kreeg een enorme boost en deze week ging ze fluitend naar school en kwam ze net zo vrolijk weer thuis. Het lijkt erop dat ze haar plekje gevonden heeft. Nu de rest in huis weer wat was teruggekeerd was het tijd om haar verjaardag te vieren met haar vriendinnen. In de zomervakantie werd ze 12 jaar, maar een kinderfeestje, daar doen we nu niet meer aan. Ze nodigde haar vriendinnen uit voor een taartje en een film. ...