Haak by Daphne

Van alles wat er van mijn haaknaald glijdt vind ik sjaals en omslagdoeken denk ik toch echt wel het leukst. Nu het herfst is kunnen de omslagdoeken weer uit de kast. Ik heb altijd graag sjaals gedragen, zo had ik een heel lange Oilily fase waarin ik elke dag zo'n sjaaltje droeg. Ik had er heel veel. En toen de kinderen klein waren droegen zij ze bij hun jas. Een groot deel van mijn verzameling heb ik inmiddels weggedaan, mijn favoriete exemplaren heb ik nog bewaard voor je weet maar nooit. Tegenwoordig kies ik voor wat minder kleurrijke sjaals, liefst gewoon in één kleur. Zo haakte ik deze bruine, wollen omslagdoek met een dubbele draad Drops Flora. 6 bollen gebruikte ik en haaknaald 9.0. Precies hetzelfde is ie als Omi's sjaal , maar in deze kleur krijgt de sjaal toch weer een andere look.  De omslagdoek is gehaakt volgens het patroon van Jessie At Home . Ik maakte een Nederlandse vertaling van het patroon. Heb je interesse? Stuur me dan een  e...

De Dutch Design Week is al weer een paar dagen voorbij, langzaamaan kom ik van mijn roze wolk. Ik ben nog niet helemaal geland, nog steeds krijg ik leuke reacties en dan veer ik elke keer weer even omhoog. De afgelopen weken hebben mijn handen niet stilgestaan en gleden er verschillende projecten van mijn haaknaald. Zo was vorige week mijn schone zus jarig en wilde ik een stoere woonaccessoire voor haar maken. Een hele tijd terug had ik een aantal kaarsjes in blik gescoord. Erg leuk, maar het etiket vond ik wat te liefjes. Nu had ik al vaker hoesjes om windlichten of om kaarsen gehaakt (deze liet ik zien in de blogposts  Kaars , Lentelicht  en Windlicht ) maar ik wilde nu een stoerdere variant haken. Ik haakte het hoesje niet rond, maar in een rechthoek, die net wat groter was dan de omtrek van het blikje. Vervolgens naaide ik de uiteinden strak tegen elkaar aan, waarbij er een strook aan de buitenkant overbleef. Een stukje leer eraan en klaar. Het hoesje i...

Een paar dagen terug vertelde ik al over de Dutch Design Week  en over de bijzondere opdracht die ik kreeg. Zo ontzettend veel lieve reacties kreeg ik op mijn blog, via Facebook en op Instagram, het maakte me nog trotser dan ik al was. Hoe de gehaakte antimakassar er oorspronkelijk uitzag liet ik je al zien. Gisterenmiddag reden manlief, de meiden en ik naar Eindhoven om een bezoekje te brengen aan de Dutch Design Week. Al jaren waren we van plan om te gaan, maar dat kwam er steeds niet van. Nu moesten en zouden we natuurlijk gaan om de bronzen stoel van ontwerper Ruben van Megen  in het echt te bewonderen. Nadat we een rondje hadden gelopen in het pand, waar natuurlijk veel meer moois te zien is dan alleen de bronzen stoel, liepen we naar de galerie op de tweede etage. Daar stond ie dan, samen met nog enkele andere, indrukwekkende ontwerpen van Ruben van Megen. Ik durfde bijna niet te gaan zitten op deze kostbare stoel, w...

Vlak voor de zomervakantie kreeg ik een heel bijzonder verzoek. Ik had me net voorgenomen om geen opdrachtjes meer aan te nemen, maar deze vraag was zo uniek, dat ik er ondanks alle drukte en het gebrek aan tijd geen nee tegen wilde zeggen. Ik kreeg het verzoek om een antimakassar te haken, dat is zo'n gehaakt kleedje (of doily, zoals we dat nu noemen), dat eind 19e en begin 20e eeuw vaak op de leuning van een stoel of bank werd gelegd, op de plek waar het hoofd de stof raakt, om de stof van het meubelstuk te beschermen tegen de makassarolie, die in die tijd door mannen werd gebruikt in het haar. Als kind heb ik ze wel eens gezien, waar weet ik niet meer. Misschien wel bij mijn oma thuis. De antimakassar moest van een bepaalde dikte en grootte zijn en met veel openingen. Ik dook meteen mijn archieven in, op zoek naar een geschikt patroon. Het werd een mix van het patroon dat ik al eerder haakte in Okergeel  en een deel dat ik zelf bedacht om aan de juiste afmeti...

Eerder vertelde ik dat ik de Vliegersjaal had gehaakt uit het boek Natuurlijk Haken van Maaike van Koert. Ook het patroon van de Stola uit dit boek nam ik mee op vakantie. Eigenlijk vond ik dit patroon nog leuker dan die van de vliegersjaal. Op een ochtend, toen ik een van mijn nieuwe zomerjurkjes droeg, bedacht ik me dat de kleur van dit jurkje wel een heel toffe kleur zou zijn voor een sjaal die ik erbij zou kunnen dragen. Een goede reden om direct naar de wolwinkel te gaan, zodat ik het garen kon uitzoeken bij deze jurk. Een lekker luchtig garen moest het zijn, het zwierige zomerjurkje zou ik immers alleen dragen als het warm weer is en dan zit je niet te wachten op een warme sjaal. Onderweg hoopte ik dat de juiste kleur zou vinden tussen de kleuren van Lana Grossa Cotton Mix, ideaal garen voor deze sjaal, had ik bedacht. En gelukkig vond ik 'm, precies in de goede kleur. Ik kocht 6 bollen Lana Grossa Cotton Mix 80. Ondanks dat ik mij had voorgenomen om dit...